از این دنیای بی حاصل کسی چیزی نمیدونه

دو روز آفتاب و مهتابه ، دو روزم باد و بارونه

مخور غم ای دل رسوا ! هوا ابری نمیمونه

 

هوا تاریکه و سرده ، دل افسرده پر خونه

مپرس از من که غم تا کی ؟ چه می پرسی ز دیوونه

ولی اینو بدون ای دل : هوا ابری نمیمونه

 

هوا سرد و دلم سرده ، زمستونه زمستونه

دلم چون مرغکی بی پر ، گرفتاره ، پریشونه

دلا از غم چه می پرسی ؟ هوا ابری نمیمونه

 

نترس از برف و از بارون ، دو روزی بر تو مهمونه

میاد از راه فروردین ، درختا میزنن جوونه

نترس از غرّش توفان ! هوا ابری نمیمونه

 

بنفشه در میان خرزه ها پر میشه دونه

پرستوها میان بیرون دیگه از گوشه ی لونه

بخند ای دل به تاریکی ! هوا ابری نمیمونه