| تبليغات | X |
به نام خدای لیلی و مجنون
میخواهمت ای ساقی ، بر خیز و شرابم ده
میخوانمت ای مُطرب ، راهی ز رُبابم ده
من شعله ی خاموشم ، من مستم و مدهوشم
امشب به ندای دل مستانه جوابم ده
سلام دوست عزیز و مهربونم! مرسی از تشریف فرمائیت! ما رو همیشه خوشحال میکنی!
امام صادق (ع) فرموده : هیچ گریانی را ندیدم که زیباتر از قلم تبسّم کند . . .
من خدای مهربونو خیلی شاکرم که رفیقی چون شما دارم !
کیم من ؟ آرزو گم کرده ای تنها و سرگردان
من نه آن رندم که غیر از عاشقی کاری کنم
گه شکایت از گلی گه شکوه از خاری کنم
منم آن غنچه که خون میخورم و خاموشم
که لبم دوخته است ، آنکه دلم سوخته ست
امام علی (ع) فرموده : کسی که دوست یا رفیقی نداره جانی ناتوان داره و ناتوان تر از اون
کسیست که دوستی رو که داره به رایگان از دست بده . . .
این شعر رو تقدیم میکنم به همه قناریای عاشق و خسته ای که « ۲۶ بهمن » روز تولّدشونه !!
روزها فکر من این است و همه شب سُخنم ؛ که چرا غافل از احوال دل خویشتنم ؟
از کجا آمده ام ؟ آمدنم بهر چه بود ؟
به کجا میروم آخر ننمایی وطنم
مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
پس چه بود است مرا وی از این ساختم ؟
آنچه از عالم بالاست من آن میگویم
رخت بر بسته بر آنم که بدانجا فکنم . . .
آره ! این روز تولّد منم هست .
به قول اقبالی این روز رو به حساب این بذاریم که آغاز کنیم همدیگه رو دوست داشته باشیم
آغاز کنیم که با عشق با هم برخورد کنیم
آغاز کنیم به عقاید همدیگه احترام بذاریم ما انسانهایی هستیم با عقاید مختلف
حق نداریم به تفکر یا بینش کسی اهانت یا حمله کنیم !!!
ای غم اگر چه عهد تو بشکسته ام به می
نازم تو را که بر سر پیمان نشسته ای
ای اشک هر چه از دیده ریزمت زیر پا
بینم که باز بر سر مژگان نشسته ای
و حرف آخر رستن : در کشور ما سُرب سوزان است « پاسخ » ؛ گر بپرسی از عدالت
خرابتم !!
« DadashKumar »
ای ساقی آرامم کن ، دیوانه ام رامم کن
من خسته ایامم ، ساقی تو آرامم کن
گمگشته ای در خویشم ، ساقی تو پیدایم کن
با ساغر شیدایی ، سرمست و شیدایم کن
در سینه پنهان کردم ، فریاد آوازم را
محض خُدا روزگار مَشکن دگر سازم را
من مرغ خوش آواز این شهرم ، میدانم میدانی
کز رنج این خاموشی میگریم در خلوت پنهانی
از جان ما چه خواهی ای دست بیرحم زمونه
تا کی به تیر ناحق میگیری قلب ما نشونه
میلاد گل و بهار و جان آمد
فرمانده ملک عاشقان آمد
.......................................
عزیز بومی ای هم قبیله رو اسب غربت چه خوش نشستی
احساس سوختن به تماشا نمیشود
آتش بگیر تا که بدانی چه میکشم
وقتی که دیگر نبود
من به بودنش نیازمند شدم
وقتی که دیگر رفت
من در انتظار آمدنش نشستم
وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد
من او را دوست داشتم
وقتی که او تمام کرد
من شروع کردم
وقتی که او تمام شد
من آغاز شدم
و چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگی کردن
مثل تنها مُردن
Dr.Ali Sharyati